Column | Mijn paniekaanval van afgelopen zomer

Het was midden in de zomer. Samen met iemand anders was ik thuis. We zaten ieder achter onze laptop. Toen kwam voor mij een beangstigend gevoel. Iets wat ik niet eerder had gevoeld. Het leek of de muren op mij afkwamen en mijn luchtwegen werden afgesloten. Ik ging op de bank liggen en wachtte af wat er ging gebeuren. Na een paar minuten begon mijn lichaam te schokken. Ik keek om en voelde mijn ogen groter worden. Voor het eerst had ik een paniekaanval bij mijzelf meegemaakt. Ik heb leukere dingen onder ogen gezien. Voor alles is een eerste keer, dat blijkt wel weer.

Mijn lichaam voelde koud en klam aan. Daarbij kwam nog eens dat ik mij kapot voelde. Gebroken wel te verstaan. Door de schokken van mijn lichaam was ik uitgeput. Degene die achter in de kamer zat, hurkte bij mij neer. Ik keek haar aan. ‘Ik heb een paniekaanval gehad hé?’ vroeg ik haar. Ze pakte mijn hand vast en ik begon te huilen. Dat lucht op als je dan klaar bent. Wel kreeg ik nog even een sneer omdat ik niet had gezegd hoe ik mij voelde. Ik kon aan mijn lichaam merken dat er iets niet goed zat.

De week erop zocht ik pagina’s vol over paniekaanvallen. Autisme wordt vaak geassocieerd met angsten. Stress is hier bij mij vaak een oorzaak van. Zo had ik besloten om haptotherapie te gaan doen. Dit is echter aan de dure kant. Het zit namelijk niet in mijn zorgpakket. Zo ben ik voor mijn klachten, waaronder stevige rugpijn, energetische behandeling gaan volgen. Daar kon je eerder al meer over lezen. Gelukkig werkt dit goed en heb ik handvaten om mij rustiger te ‘maken’. Mindfulness is hier één van. Na deze ervaring heb ik nooit meer een paniekaanval gehad. Je snapt wel dat ik dat graag zo wil houden.

Mijn paniekaanval van afgelopen zomer.png

Photo by Madison Grooms on Unsplash

Advertenties

28 reacties op ‘Column | Mijn paniekaanval van afgelopen zomer

  1. Ik heb een vriendin die hier mee kampt en voor iemand die dit nog nooit zelf ervaren heeft is het heel moeilijk er een voorstelling van te maken. Zij heeft het mij eens proberen uit te leggen maar ik denk dat je het pas echt kunt begrijpen als je het zelf een keer hebt meegemaakt he ?
    Het komt zomaar uit het niets ? Dat is toch beangstigend..

    Liked by 1 persoon

  2. Wat ‘fijn’ dat je het nooit meer hebt gehad. Helaas heb ik tijdens mijn burn-out echt jarenlang paniekaanvallen gehad. Wat een hel. Ik kan het niet anders beschrijven. Mocht je het ooit weer krijgen en tips willen, mail gerust!

    Liked by 1 persoon

  3. Ik heb er ook veel last van gehad en blijf er gevoelig voor, maar moet zeggen dat ik al een paar jaar geen last meer heb gehad (knock-on-wood). Knap dat je dit zo deelt en weer fijn om te lezen natuurlijk. Geen poespas, gewoon hoe het is. Top!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s