De Jongen #50 | De bowlende jongen

Het was een warme dinsdagmiddag, de laatste van augustus. De jongen had ondanks het weer toch zijn mantel aangedaan en liep het huis uit. Hij ging linksaf richting de Oostlaan en bleef daar staan. De Oostlaan was een rustige grote straat, waar eigenlijk nooit een auto reed. Al paste dat gemakkelijk. Het dorpje Mechelstein lag aan de rand van het bos en werd omsloten door een poort waar een poortwachter Eban begroet. De poorten stonden overdag gewoon open, ’s nachts gingen ze dicht en de poortwachter hield in de gaten of er iemand aankwam.

Klik hier voor meer informatie over De Jongen. 

Een half uur later kwam de jongen aan bij het huis van Camelia. Hij belde aan, wriemelde nog wat aan zijn mantel en keek op toen Garman, de vader van Camelia opendeed. ‘Welkom, kom binnen jongen. Hoe was je vakantie?’ ‘Prima, prima. Wat ongevalletjes, maar verder niets.’ ‘Camelia vertelde het al. Niks aan overgehouden toch, hoop ik?’ ‘Nee, het is niets.’ Eban liep door, begroette Sanne en vloog Camelia om de nek. Een warme kus werd bij de jongen op de mond gedrukt en Camelia’s hoofd rustte daarna op zijn borst.

‘Heb je alles?’ vroeg Camelia aan Eban. ‘Check, check, check. Ja, ik heb alles.’ ‘Dan gaan we maar.’ ‘Fijne avond samen.’ zei Sanne toen ze hen uitzwaaide. ‘Waar gaan we heen Camelia?’ vroeg de jongen nieuwsgierig toen ze in de trein zaten. ‘Wij gaan bowlen. ‘Oeh leuk! Waar?’ ‘In Arnhem schat. Niet te nieuwsgierig worden hoor.’

Ze liepen even later de bowlingbaan op met hun hippe bowlingschoenen. Eban pakte een bowlingbal en liet hem bijna op zijn voet vallen, waarop Camelia hartelijk moest lachen. Ze kwam achter hem staan en masseerde zijn schouders zachtjes. Fluisterde wat in zijn oor waarop hij moest glimlachen. Een schattige glimlach, zou Camelia hebben gevonden. Eban zwaaide met de bal en die begon te rollen richting de 10 kegels. ‘Strike! Oh yeah!’ De jongen deed een vreugdedansje en Camelia keek hem aan alsof ze het wist dat hij een strike zou gooien. Camelia pakte de roze bal, die het lichtste was, zwaaide een keer met de bal en gooide vijf kegels omver. ‘Een goed begin is ook het halve werk.’ zei Eban tevreden tegen zijn lieve vriendin. Eban gooide weer een strike en ging zitten toen Camelia aan de beurt was, terwijl Camelia bleef staan als Eban aan het gooien was.

De Jongen (17).png

Plotseling bij de negende strike, bleef de jongen staan. Hij liep naar Camelia toe en kuste haar vol op haar mond. Lief en teder. Zachtjes lieten zijn lippen de hare weer los en keken de mensen om hen heen niet maar naar hen, maar naar het scorebord. Hij bleef achter haar staan, kuste haar nog een keer in haar nek en fluisterde dit keer iets in haar oor. Ze verstond het maar al te goed, nam een aanloopje met een roze bal en slaagde erin om een spare te halen.

Die nacht keek Eban opzij en zag dat Camelia naar het plafond keek, ze sliep nog niet dus. ‘Schat, slaap je al?’ fluisterde hij zachtjes. Ze draaide zich om. Eban zag dat er tranen liepen over haar wangen. ‘Ik ben er al.’ grapte hij zachtjes. Camelia kroop dichter naar hem toe en pakte zijn hand vast, kneep er zachtjes in en viel uiteindelijk in slaap.


De hele serie lezen in één keer? Koop voor €4,50 het hele e-book van De Jongen! Meer informatie is op deze pagina te lezen. 

 

Advertenties

26 reacties op ‘De Jongen #50 | De bowlende jongen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s