De Jongen | #39 Inpakken en wegwezen

‘Eban, wakker worden.’, zei zijn moeder zacht. Ze schudde hem wakker. ‘BOE!’ schreeuwde Eban hard. Ilona schrok zich kapot en wilde Eban een slag verkopen. Snel dook hij onder de dekens om de hand van zijn moeder te ontwijken. Stiekem lachte hij zich kapot onder de dekens. Hij kwam er weer onder vandaan en stapte uit zijn bed. Zijn kamerdeur stond open en het was nog donker buiten. Waarschijnlijk was het een uurtje of twee ’s nachts.

De jongen rommelde een beetje door zijn kamer. Links een oplader, rechts fotootje van Camelia en voor zijn neus haalde hij weer een ander dingetje tevoorschijn. Snel propte hij het in plastic tas en zette deze op de gang. Een washandje ging over zijn gezicht. Beneden klonken er doffe geluiden van dichtslaande laatjes en gesleep van tassen. Eban pakte zijn tas, ging naar beneden en zette de tas in de woonkamer. Het was donker en hij liep op zijn slippers naar buiten. De jongen krabde even aan zijn onderbeen en keek ondertussen naar zijn vader. ´Goedemorgen jongen, lekker geslapen?’ ‘Prima, pap. Kan ik nog wat doen?’ ‘Ga de pootjes maar omhoog draaien. Dan kan ik zo aankoppelen.’ Eban haalde de sleutel uit de caravan en draaide de pootjes van de caravan omhoog. De laatste tassen kwamen nog uit huis naar het busje en de caravan toe en Eban was klaar met het omhoog draaien. ‘Oe, mijn tas moet ook nog mee!’ ‘Pak hem maar snel dan jongen!’, zei Ilona die nog aankwam met twee tassen met losse spullen. Eban pakte zijn tas en legde die op de achterbank van het zwarte busje dat zijn vader had gehuurd. De ramen van het busje waren geblindeerd, zodat je niet van buiten naar binnen kon kijken.

‘Heb je de lampen uitgedaan, Ilona?’ ‘Uh, ja Gavin. De lampen zijn uit en heb jij de spiegels al?’ ‘Oh nee, Eban wil jij even de spiegels van de grote tafel afhalen?’ ‘Zoals gevraagd.’ Zo gezegd, zo gedaan, Eban haalde de spiegels van de tafel af en gaf ze aan zijn vader. ‘Alsjeblieft.’ ‘Dankjewel jongen. We kunnen zo gaan.’ De spiegels werden door Gavin aan het busje gemonteerd en het navigatiesysteem werd door Eban aan de praat gebracht.

‘Het is drie uur. We gaan vertrekken!’ zei Gavin luid door de straat. ‘Instappen maar!’ vulde Eban zijn vader aan. ‘Stap nou maar in.’, zei Ilona pinnig. ‘En rijden maar. Nog 1600 kilometer te gaan.’

De Jongen (3)

Advertenties

20 thoughts on “De Jongen | #39 Inpakken en wegwezen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s