Column | Cabaretier op het podium

Weet je wat ik wel zou willen zijn? Een cabaretier op een podium, een cabaretier op een podium. Dat is wat ik wel zou willen zijn. Gister kwam het ineens bij mij op (09 september 2017). Het lijkt me een leuke baan om grappen te kunnen vertellen op een podium waar misschien 200 mensen naar mij zitten te kijken. Dat zou ik spannend vinden. Een verhaal moeten vertellen op een podium. Gister keek ik naar een opname van Youp en die lult zo makkelijk door. Eigenlijk had ik het idee dat hij tegen de muur aan stond te kletsen. Dat is toch juist het mooie ervan.

Om een eigen show te beginnen, is het wellicht makkelijk om er één te schrijven. Daarom ben ik op Google gaan zoeken hoe je zo een script schrijft. Het zoeken ernaar verloopt moeizaam. Er is bagger weinig te vinden over een script van een caberatier.  Dat snap ik wel. Je wilt niet dat je eigen grappen uitlekken. Zonde van de tijd die je eraan hebt besteed om het te schrijven. Maar het zou mij ongelooflijk veel helpen. Alles begint met een basis. Op het moment heb ik echter het idee dat ik minder dan een basis in bezit heb.

Ergens knaagt er iets aan mij. Een zaaltje huren, hier klein beginnen met een optreden van drie kwartier en tussendoor een korte pauze. Maar dan nog de onderwerpen. Mijn idee is om te beginnen met een boek. Hierin staat een verhaal. Op deze hand word ik begeleid door de verschillende sketches. Dat lijkt mij een mooie start. Ik heb graag papier vast. Heerlijk om deze geur te ruiken. En het leuke is, met cabaret kun je al je verhalen kwijt. Van rare bloggers tot aan je middelbare school docent die ik nu eindelijk eens kan terugpakken. Kom jij naar mijn eerste show?

open podium
Foto: Pixabay

Advertenties

44 thoughts on “Column | Cabaretier op het podium

  1. Doen, doen, doen! Zo’n bijzondere ambitie is de moeite waard om uit te diepen. Kijken wat je ermee kunt en wie weet waar het toe leidt. Persoonlijk vind ik onderwerpen met een diepere betekenis altijd erg treffend. De bezoekers verlaten de zaal dan met een boodschap én een leuke dag.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik zeg: doen! En als het te groot of te ingewikkeld lijkt, waarom begin je dan niet eens met een acteercursus? Dat heb ik zelf ook gedaan. En het heeft mij zoveel gebracht. Als persoon heel erg veel. Ik ben anders in het leven komen te staan. Het ‘masker’ viel af. Niet meer de partner van, of de directiesecretaresse, maar gewoon Rory. Ik dacht dat ik als enige van de groep (acteerlessen) er niets meer mee had gedaan, maar inmiddels ben ik toch bij Koffietijd beland (als een van de 18 Koffietijdvrouwen van het seizoen). Alles brengt je wat. Als er een daadwerkelijk verlangen in zit, zou het zo jammer zijn als je er nooit iets mee hebt gedaan. Toch?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s