De Jongen | #34 Van Bunder’s Familiedag

De zon scheen op de hoofden van de familie Van Bunder en er werd veel gelachen. Vandaag was de jaarlijkse familiedag die standaard op de derde maandag van juli werd gehouden. Het was een mooie dag en Eban zat naast opa Benjamin op een houten bankje. ‘Wat ga je volgend jaar doen Eban?’ vroeg overgrootopa.  Zijn witte haren hingen voor zijn ogen en hij moest ze steeds opzij doen, anders kon hij de jongen niet zien. ‘Ik ga bosbeheer doen.’ zei de jongen. ‘Goed goed, mijn jongen. Over vogels kun je altijd bij mij terecht. Dat is mijn hobby namelijk.’ vertelde Benjamin erg snel. Overgrootopa en de jongen praatten nog een paar minuten verder.

Na een half uur was ook het eten op en was het de hoogste tijd om verder te gaan. Oom Kjell had een route uitgezet door het bos en ze waren nu halverwege. Ze stonden op en liepen weer door. Na een half uur kwamen ze op de Carolinaberg. Een heuvel waarop 14 lanen uitkomen. ‘Waar moeten we heen papa?’ vroeg Damara aan oom Isaac. ‘Ik weet het niet lieve meid. Vraag het maar aan oom Kjell.’ Damara liep samen met Tamaralyn naar Eban. Zachtjes trokken ze aan zijn mauw en ze vroegen welke kant ze op moesten. De jongen bukte naar beneden en liet de meisjes de kaart zien. Tarique, Terence en Rane kwamen er ook bijstaan en luisterde kort naar Eban. Ze liepen een laan in en kwamen uiteindelijk bij de volgende heuvel aan. Hier gingen ze even op de bankjes zitten, terwijl er een wezen naar hen toe schuifelde.

Pello, Pryce en Eban stonden een beetje afgelegen en trokken de aandacht van het wezen. Het liep hun kant op en stond uiteindelijk achter hen. Ze schrokken toen hij hun bij hun benen aanraakten en stapte plots achteruit. De jongens keken zijn kant op en schrokken toen nogmaals. Eban boog en gaf de anderen een elleboog, als teken dat ze ook moesten buigen. ‘Je hoeft niet meer te buigen jongen.’ zei het wezen nors. ‘Ik ben alles kwijt.’ Het was de Garoeda, die Gavin en Eban enkele weken geleden hadden bezocht. Kjell, Gavin en Athol kwamen aangelopen en kwamen ook kijken naar de aanwezigheid van de Garoeda.

De Garoeda keek hebberig. De familie vormde een ring om hem heen en sloot hem in. ‘Hoe komt het dat je alles kwijt bent geraakt?’ vroeg Athol aan het wezen. De Garoeda keek hem aan en schudde. ‘Ik ben niks kwijtgeraakt, maar jullie wel.’ De vrouwen kwamen meer naar voren en de mannen begrepen vrij snel waarom. Een hele horde Garoeda’s kwamen tussen de bomen door de heuvel opgekropen. De halve vogels sperden hun bek open en kwamen happend hun kant op. Ze fladderden enkele meters en liepen toen hun koppen zakken. Athol, Benjamin, Gavin, Dean, Gervaise, Kjell, Eban, Lambert en Loup hadden hun ringen opgeheven en hadden ‘Garoeda’s verlamd!’ geschreeuwd. Af en toe spartelden er her en der nog een arm of been, maar verder was het stil. Hun ogen tolden rond in hun koppen en hielden de familie goed in de gaten.

‘We moeten hier weg!’ zei Gavin tegen Athol en iedereen vervolgde hun weg in een nette rij. Loup, Kjell en Gavin gingen voorop. Athol, Benjamin en Dean sloten de rij af. De vrouwen en de jongste kinderen keken regelmatig achterom wat ervoor zorgde dat er veel kinderen vielen. ‘Au!’ riepen toen ze met hun hoofden tegen elkaar stootten. ‘Houd is op zeg.’ zei tante Kaelyn geïrriteerd. ‘Ach, dat kan gebeuren. Iets aardiger mag ook wel vandaag. We zijn bijna opgegeten door Garoeda’s. ‘zei tante Haitske tegen haar. ‘Ik had gewild dat jullie waren opgegeten, maar helaas.’ Vol afschuw keek Kaelyn Haitske aan.

Een 40 minuten hadden ze in deze formatie gelopen. ‘We zijn op veilige afstand!’ riep Benjamin van over zijn schouder. Er klonk een luchtig gezucht door de familie. ‘En daar is de villa al bijna.’ zei overovergrootopa Athol. Belle liep nu vooraan en maakte met haar blauwe ring de poort van de villa open. Tamaralyn, Rane en Damara renden onvoorzichtig de heuvel van de villa op. Gavin klopte Eban op zijn schouder. ‘Goed gedaan, je wist heel goed wat je moest doen en dat heb je ook gedaan.’ Trots keek de jongen naar zijn vader en knikte.

Die avond klonk er gerinkel van glazen en werd er de hele avond boterbier gedronken. Ook Izzy, Jaade, Eban, Pello en Pryce dronken een boterbiertje. Voor de kleinsten waren er aardbeienmilkshakes. De tafels op het terras waren tegen elkaar aan geschoven en er stond veel lekker eten op. Smak smak. ‘Dit is heel goed oma!’ riep Eban blij naar de andere kant van de tafel. ‘Niet zo smakken Eban.’ zei zijn moeder boos. Af en toe stond er een Garoeda met zijn handjes door de tralies, maar verder was het rustig die avond. Zodat ze er met zijn allen een late avond van konden maken.


De gehele serie van De Jongen wordt uitgebracht als e-book.
Voor meer informatie klik je hier.
De Jongen (2)

Advertenties

25 thoughts on “De Jongen | #34 Van Bunder’s Familiedag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s