De Jongen | #26 Pello, Pryce en Quon

Die middag zaten Pello, Pryce en Quon bij Eban in de tuin van Huize Zonnebloem. De zonnebloemen stonden er weer geel bij. Er stonden lekkere hapjes op tafel en een drankje kon er natuurlijk ook niet aan ontbreken; boterbier! ‘Lekker boterbiertje tante Ilona!’, zei Pryce. Pryce is een jongen van 16 jaar met bruine ogen en hij heeft sproeten. Ze kwamen regelmatig bij elkaar op visite. Zijn neef van vaderskant is Pello. Pello heeft blonde haren, lichtbruine ogen en draagt een bril. Het is een sympathieke jongen en heeft gevoel voor humor. ‘Hoe gaat het dan met je Engelse?’, vroeg hij aan Eban. Eban glimlachte en kreeg een grijns om zijn mond. ‘Laten we een rondje gaan lopen!’ De jongens stonden op en verlieten de tuin via het achterpad.

Ze gingen aan een bankje zitten dat aan de oever stond van de rivier. Het water werd rustig vooruit geblazen door de wind. Eban ging naast Pello zitten. ‘Het wordt een moeilijke tijd. Eerst die overmeestering in ons huis en daarna dat ze de hele straat afzetten en ons huis binnenvallen.’, zei Eban tegen de jongens. ‘Het wordt nog een moeilijke tijd, voor ons allemaal.’, zei Pello. ‘Maar we komen er wel uit, het zal alleen even duren. Wanneer komen ze weer terug?’ vroeg Pryce. ‘Ik weet het niet jongens. Misschien houden ze ons wel in de gaten.’ Quon kijkt verschrikt om zich heen. ‘Ja Quon, kijk maar achterom. De Gemeenschap houdt ons allemaal vast in de gaten.’ Ze keken naar de stromende rivier. De jongens werden rustig en pakten hun telefoon. De vader van Pryce en Queran, Laurenz, was een applicatieontwikkelaar. Hij heeft voor de familie Van Bunder een eigen app gemaakt. ‘Die app van oom Laurenz is een waar diamantje.’ ‘Je hebt gelijk Quon. Ik kan zien waar iedereen is en hun agenda’s. Super handig!’ prijst Pryce zijn eigen vader.

Eban’s ring kleurde blauw. Er kwam een berichtje binnen. ‘Camelia komt eraan. Ze kon je niet vinden’, zei zijn moeder. En inderdaad, in de verte dansten de blonde haren van Camelia. Ze kwam snel dichterbij en zwaaide naar de jongens. Ze gaf Eban een dikke zoen op zijn mond. En hij keek haar aan. Zijn groene ogen bleven naar haar kijken en ze glimlachte. ‘Hoe is het?’ fluisterde ze zacht. ‘Goed.’ knikte hij. Hij lachte naar haar en liet even zijn tanden zien. Iedereen keek elkaar aan en er ontstond een vreemde stilte. De wind suisde door de bomen. Camelia legde een hand op het been van de jongen en leunde tegen hem aan. De jongen keek naar zijn vrienden en probeerde een gesprek op te starten. ‘Heb je al een nieuw dingetje gevonden Quon?’ Quon keek op en de jongen aan. ‘Wat bedoel je met dingetje?’ ‘Je nieuwe CD, daar was je mee bezig toch?’ Zijn lichtbruine haar kwam tot aan zijn wenkbrauwen en zijn ogen straalden op. ‘Ja, ik ben bezig met een nieuwe CD. Dat klopt.’ ‘Dat is cool!’ antwoordde Camelia. ‘Waar gaan je liedjes over?’ ‘Over van alles. Van stress tot vakantie en van liefde tot haat.’ ‘Er zit niet veel verschil tussen liefde en haat Quon.’ antwoordde Pello. ‘Wanneer is je volgende optreden?’ vroeg Eban. ‘Dat weet ik nog niet. Mijn moeder regelt dat allemaal.’ ‘Wij willen komen kijken! Misschien kan tante Machteld wel iets regelen binnenkort.’ ‘We zullen zien.’, zei Quon.

Ze verlieten de bankjes en liepen richting het dorp. Het zandpad ging over in een verhard pad en ze kwamen de bebouwde kom in. Eban hield de hand vast van zijn lieve vriendinnetje en gaf haar regelmatig kusjes. Ze liepen achteraan. Af en toe keek één van de jongens om, maar verder lieten ze hen met rust.

De Jongen (15)

Advertenties

7 thoughts on “De Jongen | #26 Pello, Pryce en Quon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s