De Jongen | #25 De Jongen en zijn verjaardag

‘Het is maandag 29 juni. Ik ben Mark van Zwarte Bulten. Vandaag was het zonnig met enkele stapelwolken en vanavond nog een kans op regen. In het noorden een graad of 20 en in het zuiden 25 graden Celsius.’ Eban kijkt om zich heen, maar ziet niemand. Het is half acht ’s avonds en de tafel is gedekt met lekkers. Sinaasappelcake, aardbeienkoekjes en chocolade. Eban neemt een chocolaatje en kijkt op. Zijn moeder komt de woonkamer ingelopen met nog een dienblad. ‘Lekker die chocolaatjes met citroen!’, zegt hij vrolijk tegen Ilona.

Ondertussen slaat de klok acht uur en begint het zachtjes te miezeren. De deurbel gaat en Gavin doet open. Eban gaat rechtop zitten en hoort Athol en Belle binnenkomen. Ze geven hem een hand en een klein pakketje. Het pakketje is ingepakt in groen papier. De jongen pakt het uit en zet deze op schouw. De deurbel gaat weer. Eban doet open en wordt meteen valt zijn nichtje Damara hem om zijn nek. Haar lange blonde haren wapperen en ze heeft weer een mooi strik in, in de vorm van een bloem. Hij kreeg een zoen van Jaade, Izzy en tante Haitske en van oom Izaac een cadeautje met een strik eromheen. Langzaam stroomt de kamer vol. Opa Dean, opa Gervaise, tante Lambertine, oom Nyle, tante Janouk, oom Lambert, oom Laurenz, tante Machteld en de kinderen Sabelle, Sandeep, Pello, Pryce, Quon, Rainier en Rane waren er ook. Als laatste komt ook Camelia binnen en het feest is dan compleet. Iedereen is voorzien van eten en drinken  en de cadeautjes zijn uitgepakt. Eban kreeg dit jaar veel chocolade, glazen potten en landkaarten. De jongen hield van het bestuderen van landkaarten. ‘Er is er één jarig. Hoera! Hoera! Dat kun je wel zien dat is hij!’ zong de familie vrolijk toen de jongen weer binnenkwam. De jongen ging naast Rane zitten en ze kletsen wat.

Het was half negen en de deurbel ging voor de laatste keer. Natgerend komt oom Kjell binnen en feliciteerde Eban haastig. ‘We moeten gaan! De straat is afgezet en leden van de Gemeenschap van SPP zijn onderweg.’ Haastig stonden alle volwassenen op en het werd een chaos. De kinderen keken verschrikt op, terwijl iedereen op de trap stond te dringen. Eban, Izzy en Jaade stonden ook op en begeleidden de kinderen naar boven. De donkerblonde haren van Rane hingen voor zijn gezicht en Izzy struikelde bijna over de benen van haar jongere zusje Damara. De hal beneden en de overloop boven werd blauw verlicht. Familieleden stapten de verkeersbuizen in, die in het kleinste kamertje waren geïnstalleerd en werden getransporteerd. Eban deed de deur van de kamer op slot en was alleen met Pryce, Quon, Ranier en Rane.

Izzy was al eerder door de verkeersbuizen getransporteerd met Jaade, Damara, Sabelle en Sandeep. Eban stapte in de middelste buis en die kleurde blauw. Hij pakte de hand vast van Rane, die met haar blonde haren speelde en angstig keek. Wat ze overigens alle vijf deden. Beneden klonk er gerommel. De jongens keken elkaar aan, knikten naar elkaar en riepen hard: ‘Villa Veertig!’ Ze zoefden door de buizen en er klonk gestommel achter hun. Inmiddels werd in Huize Zonnebloem alles omvergegooid. De tafels, stoelen en banken werden omver gesmeten, De bloemen in de tuin werden in brand gestoken en het hele huis werd onderzocht.

Pryce, Quon, Ranier, Rane en Eban kwamen in een rode kamer uit. De kamer kleurden blauw en de deur ging open. Ilona en tante Machteld kwamen binnen en iedereen was blij dat ze ongedeerd waren gearriveerd in Villa Veertig. ‘Wat een toestand, wat een toestand.’ stamelde oma Belle de hele avond en oom Kjell keek de hele avond nutteloos voor zich uit. De kinderen hadden anders dolle pret in de grote villa. Er werden extra bedden bijgehaald. Iedereen moest bij elkaar op de kamer slapen. Eban sliep bij Pryce, Pello en Queran.

De volgende ochtend kwamen Eban, Ilona, Gavin en Athol bij Huize Zonnebloem. Alles was verwoest en ondergelopen. Ze hadden de kraan aan laten staan, waardoor het water onder de deur door kwam. ‘Maar ik heb dat zo weer opgeklaard!’, zei Iris de Heks die de jongen op zijn schouder tikte. Door haar dikke figuur kwam ze moeilijk door de deur. Ze keek om zich heem en stond tot boven haar enkels in het water. ‘Sanitato!’, zei ze, terwijl ze door het huis liep. Het huis droogde op en tussendoor werd alles magisch weer op haar plek neergezet. Het dressoir, de tafels en banken raapten zichzelf op en alles vloog weer de kastjes in.

‘Goed staaltje werk Iris.’ zei Athol die goedkeurend knikte. ‘Het zit er weer op. Maar als cadeautje…’ Iris liep de tuin in zette de verbrande zonnebloemen weer in bloei. ‘Bedankt.’ zei Eban vrolijk en hij ging zijn kamer controleren.

De Jongen (14)

Advertenties

10 thoughts on “De Jongen | #25 De Jongen en zijn verjaardag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s