De Jongen | #20 De heks maakt haar opwachting

Het is warm in Mechelstein. De thermometer tikt tegen de 30° graden. Het is vandaag 24 jaar geleden dat vulkaan Pinatubo tot leven kwam wat leidde tot de grootste uitbarsting aller tijden en de dag dat Spanje voor het eerst weer verkiezingen heeft na ruim veertig jaar. De jongen zit op zijn kamer, te kijken naar een schermpje vol met interessante weetjes. Van rechtshandige mensen leven gemiddeld 9 jaar langer dan linkshandigen tot de tandenborstel is uitgevonden in 1498. De mail wordt nog even gecheckt en er komt een pop-up op het scherm.

Beste Eban,

Hierbij je nieuwe rooster voor de laatste weken. Tot morgen.

Groet, Fardi van Juffer

Hij scrollde nog even door en sluit dan af.

Die avond staan Gavin, Ilona en Eban op de stoep. Achter hen verschijnen er nog meer leden van de familie. De meesten zijn in het groen gekleed. Hun handen zakken naar beneden en de gloed van de ringen verdwijnen. Ze zijn in het bos en staan op de stoep van heks Iris Ireen van de Timp. De deur gaat open en daar staat ze. De leden gaan één voor één naar binnen in de grote hut. Ze heeft grijs haar, een paarse mantel en ze maakt nog steeds een verwarde indruk.

Even later zit iedereen in luxe stoelen om een houten tafel. In de tafel zijn tekens gekerfd. Tekens die de familie niet kunnen lezen. In het midden op de tafel liggen dikke boeken met allemaal spreuken en er liggen perkament met veren. Tegen de muur staan kasten, bekleed met blauw fluweel. In een hoekje staan ketels op het vuur en het dak is bedekt met een grote glimmende adelaar.

‘Fijn dat jullie allen zijn gekomen.’ zei de heks tegen de familie. Ze knikt met haar hoofd en houdt haar handen uit het zicht. De familieleden kijken naar de heks en wachten op het volgende. ‘Wie ben jij?’ vraagt ze aan Athol, die het dichtste bij haar zit. Verward kijkt de overovergrootopa haar aan en zegt ‘Ik ben Athol. Je grote vriend.’ ‘Ah Athol, mijn knappe jongen.’ ‘Waarom moesten we komen, Iris?’ vraagt Hubrina, de vrouw van opa Gervaise. ‘Oh, het zal wel voor niks zijn.’ zegt Kaelyn. Iris kijkt haar kant op met haar doffe blauwe ogen. Ze kijkt in de grijze ogen van Kaelyn. ‘Haha, mijn liefje. Niet zo zuur kijken. Ik wil het met jullie hebben over het gevaar wat komt. Mijn zus woont in het zuiden van Frankrijk. Ze stuurde me een uil met wat meer uitleg over de situatie.’ ‘Welke situatie, Iris?’ vertolkte Belle de vraag van vele anderen die aan de tafel zaten.

‘Het gevaar is dat ze komen. Vele wezens en mensen. Waaronder ook De Drie Spoken, De Rode Honden en… De Gemeenschap van Sant Pere Pescador.´ De laatste groep zei met veel meer expressie op haar gezicht dan normaal. Haar ogen gaven een rare gloed. ´Wat houdt De Gemeenschap van Sant Pere Pescador in?’ vroeg Athol aan de heks. Ze keek hem een paar tellen verward aan. Ze ging rechter in de stoel zitten en bracht haar handen gevouwen op tafel. ‘De Gemeenschap heeft een redelijk ledenaantal. Ze zitten overal, vanaf de oprichtingsplaats in Spanje, naar Normandie, het Zwarte Woud tot aan de Noorderplassen.’ Er verscheen een kaart in het midden van de tafel die omhoog rees. Tientallen gele stipjes verschenen op de Europese kaart. ‘Waarschijnlijk zijn nog veel meer mensen betrokken bij de organisatie dan deze 50. Hun middelen zijn machtig. Ze hebben van alles. De groep wordt geleid door een zwarte tovenaar. Zijn probleem is dat hij ‘onze’ ringen wil hebben, omdat hij ze zelf niet kan maken. Zo bericht mijn zuster.’ Na een half uur ging de familie weer naar huis. Eban stak zijn ring in de lucht, zei ‘Licht uit’ en knikte. De lampen gingen uit in zijn kamer en hij legde zijn ring op het bureau.

De Jongen (8)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s