De Jongen | #15 Ringles nummer 1

Die middag hadden Eban, Izzy en Jaade ringleer. Ringleer kregen ze niet van meneer Van Juffer. Nee, hun docent voor dat uurtje in de week was opa Dean. Deze lessen kregen zij ook niet in de ronde kamer, maar in een andere. Welke was moeilijk te zeggen, omdat Villa Veertig een nogal grote villa is.

Om half drie die maandagmiddag werden ze door niemand minder dan opa Dean opgehaald uit de ronde kamer. Ze liepen de trap op en kwamen uit in een blauwe hal, de glas in lood ramen waren hier geel en ze volgden opa naar de tweede deur aan de linkerkant. Deze kamer was rechthoekig en de tafels en stoelen stonden tegen de muur aan en er hingen grote kroonluchters aan het plafond. In het midden van de kamer stond een groot stenen blok waar een oud boek op lag. De ruimte werd verlicht met enkele spotjes en de gordijnen waren dicht. De regen tikte zachtjes tegen de ramen.

‘Ga zitten, dames en heer.’ zei opa Dean. Izzy, Jaade en Eban gingen zitten op de luxe achterover leunende stoelen. Eban keek opa aan met zijn groene ogen en een flauwe glimlach. Opa deed zijn ring af en begon met praten. ‘Dit is mijn ring, een witte met gele stippen. Net als elke ring even krachtig als de persoon. Wel met dezelfde magische eigenschappen’. ‘Wat kunt u dan doen wat wij niet kunnen?’, vroeg Eban nieuwsgierig en geïrriteerd. Opa glimlachte flauwtjes. Achter hem vlogen de stoelen en tafels in de fik. Het hout smeulde niet weg, zo had opa dat waarschijnlijk geïnterpreteerd. ‘Ahh’ zei Jaade en ze begreep dat ze nog lang niet zover was. ‘Het moeilijkste is om met dingen te werken als vuur, aarde, lucht en water. Wel kunnen jullie bijvoorbeeld objecten laten bewegen. Denk sterk na wat je wilt laten bewegen en geef dan een knikje. Probeer het maar Eban.’

Eban ging staan en richtte zijn blikveld op de muur. Er hing daar een grote klok. De jongen concentreerde zich diep. Hij knikte zachtjes en de klok bewoog naar links tegen de muur aan. Zachtjes vibrerend bewoog de klok naar links en ging zo de hele kamer rond. Izzy en Jaade stonden ook op en lieten ook dingetjes rondzweven door de kamer. Af en toe klonk er gerinkel van kapot glas. Na een tijdje hadden ze van alles laten vliegen. Klokken, lichte stoelen, kandelaars, glazen, dienborden en nog meer. Opa Dean zei vervolgens: ‘Ik denk dat jullie nu wel kunnen gaan. Zo te zien hebben jullie dat vaker geoefend. ‘ Beschuldigend keken de jongen, Izzy en Jaade elkaar aan en gingen naar buiten. Dat was dan de eerste schooldag met hun drieën.

De Jongen (3)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s