Verhaal | Nina het muisje zit vast in een luciferdoosje

Snif, snif. Een muisje ruikt aan het luciferdoosje dat in zijn holletje was gevallen. Nieuwsgierig als ze is, sluipt ze naar haar nieuwe bedje. Een aantal lagen met luciferstokjes liggen er nog in. Met haar tandjes duwt het muisje de stokjes uit het doosje. Ze kletteren op de betonnen vloer. Met een tevreden gepiep propt ze haarzelf in het doosje. Ze is veel te dik. Haar oogjes vallen dicht. Een nieuwe dag breekt aan.

Snif, snif. Nina het muisje is wakker geworden. Snif, snif, snif, snif. In paniek rent Nina het hele holletje door. Ze is wakker geworden van een nachtmerrie. Ze keek recht in een stel grote, groene ogen. Maar het is helemaal geen nachtmerrie. Een kat staart recht in de piepkleine oogjes van het muisje. Met haar grote poten probeert de kat het muisje te pakken. Gelukkig is ze klein en snel en kan ze gemakkelijk door haar grote holletje rennen. Helemaal achterin, in het aardedonker, blijft ze staan. Het is doodstil. Het enige wat je nog hoort is het zachte gepiep van Nina het muisje.

De kat gaat voor de ingang van het huisje liggen. Ze rolt zich zo op, dat ze met één oog het holletje van Nina in de gaten kan houden. Nina durft niet meer te bewegen. Ze is wel beschermt door het luciferdoosje. Die is stevig om haar lijf heen gedrukt. Vervolgens gebeurt er iets verschrikkelijks. Het luciferdoosje strijkt met de goede kant langs een lucifer. Die vat vlam. In een hoog tempo staat het hele holletje van Nina in lichterlaaie. De kat is natuurlijk al weggevlucht. Het muisje hopt met het doosje door het holletje heen, op weg naar de enige uitgang. Het hartje kan je van meters afstand horen kloppen. Zo snel gaat het. Van de angst en paniek piept Nina het uit.

Nina is vrij van de benauwdheid. Ze kan weer vrij ademhalen. Het luciferdoosje is een beetje verschrompeld. Langzaam schuift ze over haar buik. Het verbrande doosje laat ze achter zich op de betonnen vloer. Snif, snif. Het muisje ruikt een beangstigende geur achter haar. Het vuur is haar holletje uit gekomen en springt vrolijk door de keuken van het huis. Nina glipt snel langs de poten van de eetstoelen om bij de andere kant van de keuken uit te komen. De vlammen likken het behang van de muren af.

Snif, snif. Ik moet even tot rust komen, denkt het muisje. Met haar buik plat op de grond tuurt ze tussen de struiken in de tuin. Er is niks te zien. Behalve dan de rook die uit de schoorsteen komt. En dan begint Nina onbedaarlijk te spartelen en te piepen. Miaaauw!

Nina het muisje zit vast in een luciferdoosje

Advertenties

3 thoughts on “Verhaal | Nina het muisje zit vast in een luciferdoosje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s