Deel 4: Word-document

Ilse zit voor haar computer als ik aanbel. Ik zie haar opstaan door het raam terwijl ze naar de voordeur loopt. ‘Goeiemorgen,’ zeg ik vrolijk. ‘Goedemorgen Jorge.’ Ilse loopt terug door de hal. Ik volg haar. ‘Wat brengt je hier? Wil je een kopje koffie?’ ‘Thee, alsjeblieft. Ik was in de buurt en ik dacht, ik kom even binnen.’ ‘Gezellig,’ zegt Ilse als ze de waterkoker pakt. Het kokend hete water gaat een glazen pot in samen met een zakje. ‘Welke smaak is het?,’ vroeg ik. ‘Aardbeien, is dat goed?’ ‘Uitstekend,’ zei ik lachend. We gingen op de bank zitten. Wat een smaak had die vrouw, dacht ik. Een mooie, leren bank met wat fluttige kussens, die hadden er van mij wel af gemogen. Ik dronk van mijn thee en wachtte tot Ilse iets zou zeggen. Dat moment bleef uit, dus begon ik maar. ‘Wat was je aan het doen?,’ vroeg ik terwijl ik een blik op het beeldscherm van de computer wierp. ‘Ik maak een tekst voor een nieuwe presentatie,’ zei ze onzeker. ‘Wil je het lezen?’ ‘Graag,’ zei ik en liep automatisch naar haar computer toe.

Ilse kwam achter me aan met haar zalmroze jurk. Ze zwiepte met de muis over het beeldscherm en een witte Word-pagina vertoonde zich. ‘Nee, dit is een grapje hoor,’ zei ze met een vleugje sarcasme.’ Jorge keek haar aan. ‘Dat wist ik wel.’ Ilse ging verder met zoeken het scherm werd gevuld met een paginalang verhaal. ‘Mag ik het voorlezen?,’ vroeg ik. ‘Dan weet ik of het goed klinkt. ‘Dat is goed,’ antwoordde Ilse. ‘Oké, daar gaan we.’

Sterk. Dat is de power waarmee we moeten overleven. Ook na alles wat we hebben meegemaakt, of het nou leuk of niet. Verder moet je, verder zul je. Sterk zijn wordt meestal gebruikt om dingen op te tillen. Ik hoor mijn broer het nog zeggen ‘je kunt dat nooit optillen zusje, daar ben je te slap voor’. Maar ik ben sterk in gedachten. Mijn gedachten zijn sterk, ook al moet ik daar voor vechten. Elke dag is weer een gevecht tegen gedachten, mijn eigen gedachten. Vanavond vertel ik jullie mijn verhaal.

Mijn verhaal gaat ten eerste over sterk zijn in je gedachten, maar ook gevoelens, dingen die je voelt van binnen. Het begon acht jaar geleden, toen ik mijn ex leerde kennen. Mijn ex duwde me met een ferme duw op het bed, zodat ik met mijn hoofd op de achterkant van het bed belandde. Hij trok mijn blouse uit en kneep met sterke hand in mijn borst. De moedermelk werd langzaam zichtbaar. Mijn ex zei dat hij mij kapot ging maken. Ik spartelde met mijn benen en probeerde hem van me af te krijgen, maar hij was te zwaar, of te lomp, het is maar hoe je het wilt noemen. Gevoelens, noemde hij het. Met een mesje bewerkte hij mijn buik. De meest gruwelijke gevoelens die je maar kan hebben, hij had ze allemaal. Beetje bij beetje werden mijn witte lakens rood.

Op een zonnige middag in juli zat ik in mijn bikini op de stoel. Niemand was thuis, dus ik kon rustig even zonnen. Even later dommelde ik weg en op het moment dat ik wakker werd, zag ik mijn moeder verschrikt op een stoel tegenover mij naar mijn buik kijken. Ze vroeg wat er met me was gebeurd. Het enige wat ik kon uitbrengen was de naam van mijn ex, Jays. Mijn moeder ging naast me zitten en pakte mijn hand vast. ‘Laat hem los,’ zei ze. ‘Maar ik houd van hem.’ ‘Misschien eerst slapen en daarna loslaten.’ Ik liep naar boven toe en zag het zwart voor mijn ogen worden toen ik ze sloot.

Verscheurd. Verslonden. Nog net niet vermoord. Dat is wat er door me heen ging de volgende ochtend. Ik had me zo erg verslapen, dat ik wakker werd toen mijn moeder de gordijnen in mijn kamer lostrok. Ik keek naar mijn buik en bedacht dat ik echt naar de dokter moest. Die zal wel een wonderzalfje hebben om dit te genezen. Hoewel je altijd littekens op mijn buik zou zijn. Voor altijd. Mijn boodschap vanavond is dat je je leven voor niemand mag stoppen. Hoe pijn dit ook doet.

Ik verwijderde Jays van WhatsApp en Facebook en voor de zekerheid blokkeerde ik hem ook nog eens. Hij heeft nog een paar keer voor het raam van ons huis gestaan. Maar mijn vader had gezegd dat ik uit huis ben gegaan. Mijn ex had daar genoegen mee genomen. Mijn leven was in korte tijd veranderd. Ik was getekend voor het leven. Niet alleen van buiten, maar ook zeker van binnen. Je ziet het niet, maar nog elke dag gaat er een scheut van pijn door me heen.’

Jorge was gestopt met voorlezen en Ilse had de tranen in haar ogen. ‘Het is allemaal goed,’ zei ik zacht tegen haar. Ze drukte haar lichaam tegen de mijne aan, zodat haar buik tegen mijn arm drukte. Ik deed mijn armen om haar benen heen en hield haar zachtjes vast. Ze kon zo weglopen als ze dat wou, maar dat deed ze niet. Enkele tranen biggelden over haar wangen naar beneden en belandde als druppels tussen mijn zwarte haren. Ik pakte haar gezicht vast en drukte verterend mijn lippen losjes op de hare. Ze hield haar lippen op de mijne en liet pas los toen ik haar wegduwde. ‘Was het niet goed?,’ vroeg ze onzeker. ‘Je bent fantastisch,’ zei ik met een grote glimlach tegen haar. ‘Het komt allemaal goed,’ zei ik nogmaals terwijl ik haar haren streelde. We belandden op de bank terwijl ik vroeg om nog een kop thee. Ilse haalde het vanuit de keuken en zo ging de morgen nogal snel voorbij.

Advertenties

2 thoughts on “Deel 4: Word-document

  1. Een paar kleine dingetjes: Je schrijft vanuit het ik-perspectief, maar dan zit er opeens een zin bij van de derde persoon enkelvoud (“Jorge keek haar aan”). En er zou alleen maar melk uit Ilse’s borst kunnen komen als ze pas bevallen is van een kind, anders komt er geen melk uit. Ook niet als Jays knijpt.
    Verder goed gedaan!

    Like

    1. Het is en blijft fictie hé 😉
      Over de derde persoon enkelvoud, dat heb ik express gedaan. Het voelt niet goed om alleen maar ‘ik’ te zeggen en zijn naam nooit te noemen. Dit was even mijn oplossing 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s