Deel 3: Chokotoff

Ik zit achter mijn bureau met een pot Chokotoff. De eerste vijf chocolaatjes zijn er al weer uit. Ik draai de deksel weer dicht en kijk naar mijn beeldscherm. Ik typ nog snel even een regel van mijn volgende verhaal. Zo snel mogelijk, als dat kan, moet dit boek naar de drukker. Mijn vingers zweven over het toetsenbord heen. En daar plopt zomaar een volgende zin in me op. ‘De baron klopt op de deur van de caravan. Niemand thuis, niemand thuis. ‘Kom mee, niemand te zien. We kunnen onze slag slaan.’ De baron en zijn hulpje gingen naar binnen en sloten de deur,’ las Jorge hardop. Ik draai een rondje op mijn bureau stoel en wandel dan langzaam naar de keuken. Door het raam van de keuken kijk ik op de tuin die er fleurig en kleurig bijstaat. Er staan bloemetjes in mooie, gedecoreerde potten en alle kleuren van de regenboog komen erin voor. Met mijn vinger druk ik op de knop van het Espressoapparaat, die als gevolg begint te zoemen. Ik neem het kopje mee en ga weer voor de computer zitten.

Een Facebookupdate is wel zo leuk als je ook gebruik maakt van de social media. Ik plaatste een foto met een kort bericht over de voortgang van mijn nieuwe boek. Iemand een leuke titel? Plaatste ik erbij als ondertitel. Toen ik een minuut later weer op Facebook ging kijken, zag ik dat het bericht al 26 keer was geliked en een paar keer gedeeld. Dat gaf mijn humeur weer een boost. Tot mijn verbazing had ik twee berichten. En ook één waar ik heel blij van werd. ‘Hoi Jorge,’ begon het berichtje. ‘Sorry voor vorige week. Mijn ex nam me mee naar een gesticht. Gelukkig ben ik nu weer veilig thuis. In de Andreas Lounge vertelde je, dat je bezig met een nieuw boek, maar niet zo tevreden was over de uitgeverij. Ik heb er één voor je gevonden! Kijk maar of het wat is!,’ zo luidde het berichtje van Ilse. Ze had er ook een link bijgezet. Ik klikte erop. Een vrolijk kleurde website verscheen van een uitgeverij met een leuke naam. ‘Chokotoff Uitgevers,’ zei ik verbaasd tegen mijn scherm.

Een uur later staar ik nog steeds op de website van deze, voor mij, onbekende uitgever. Ik heb al van allerlei pagina’s bekeken. Van het insturen van het manuscript, tot aan het uitbrengen van het boek. Ik besluit een berichtje terug te sturen aan Ilse. ‘Hoi Ilse, wat leuk om een berichtje van jou te krijgen. Hoe gaat het nu thuis? Ik heb de website van de uitgeverij bekeken. De naam spreekt me vooral aan,’ grapt Jorge. Al snel krijg ik een vraag terug. ‘Zin om te gaan kijken?’ Even kijk ik in de spiegel en sluit dat dat wel kan.

‘Stap in,’ zeg ik als Ilse het portier opentrekt. Ze neemt plaats op de bijrijdersstoel en ik laat de auto optrekken. ‘Hoe gaat het?,’ vraag ik om de stilte te doorbreken. ‘Goed,’ zegt Ilse kort. ‘Met jou?’ ‘Ook goed hoor. Ben benieuwd hoe het er daar uitziet.’ ‘Ik weet het al,’ zegt ze kort. Ik stuur de auto de parkeerplaats op en zie een redelijk nieuw gebouw voor me. Het portier knal ik achter me dicht en samen met Ilse loop ik naar binnen. ‘Goedemorgen, heeft u een afspraak?,’ vraagt de receptionist. Ilse stapte kordaat naar voren. ‘Ja, samen met Jorge kom ik kijken of het mogelijk is om zijn boek hier te publiceren. ‘Ah, een klant,’ zei de brunette. Ze haalde uit een la slingers en de muziek ging spontaan aan. ‘Een klant, een klant, weer een nieuwe klant. Zet de pers maar aan, je eigen boek komt eraan.’ De receptioniste geeft de schrijver een hand. ‘Aangenaam, Annabel.’ ‘Jorge Bos.’ De mond van Annabel valt open. ‘Ben-t bent u het echt?’ Ik lachte. ‘De enige echte.’ Ze klemde haar kaken weer op elkaar. Ilse genoot zichtbaar. Haar tanden lieten de hele ruimte stralen. ‘Volgt u me maar.’

We liepen een gang door en kwamen uit bij een achterafkamertje, ergens achterin het pand. ‘Ha, Ilse. Je hebt iemand meegebracht, zie ik.’ De man had een gladgeschoren huid en een dikke ronde bril op. Jorge vond hem een beetje op Paul de Leeuw lijken. ‘Jorge,’ zei hij en drukte het Paul de Leeuw-figuur een hand. ‘Theo. Waarmee kan ik u helpen?’ ‘Ik heb het contract bij mijn uitgeverij opgezegd en ben momenteel met een nieuw boek bezig. Die moet natuurlijk wel ergens worden uitgegeven.’ ‘Aha.’ ‘En Ilse heeft u bij mij gebracht?’ ‘Ja,’ zei Ilse tussendoor. ‘Jorge schrijft heel erg goed. Wat ook te zien is aan zijn kleding. Ook heeft hij vele volgers op zijn Facebookpagina.’ Theo glimlachte. ‘Dat geloof ik graag. Kunt u kort vertellen Jorge, waar u boek overgaat?’ ‘Natuurlijk. Ik heb wat documenten meegenomen.’ Jorge begon te rommelen in de documentenmap die hij had meegenomen vanuit de auto. ‘Kunt u alvast wat vertellen over het verhaal?,’ drong Theo aan. ‘Het is een soort van detective. Er is een baron met zijn hulpjes die proberen meermaals een huis in te breken, maar er gebeurt altijd wat. Een detective komt ze vervolgens weer op het spoor en ontdekt wat er met het huis aan de hand is.’ ‘Aha,’ zegt de uitgever kort en knikt. Hij schrijft wat op een papiertje en kijkt dan Ilse en Jorge aan. Ilse was een gesprek met mij begonnen. Snel hielden ze op met praten en richtten zich weer op het doel van dit gesprek. Jorge liet plattegronden zien, uitwerkingen van personages en een tijdlijn waarin het verhaal zich bevond. Theo pakte de uitwerkingen van mij aan en bekeek ze stuk voor stuk. Ik denk dat hij ongeveer tien minuten heeft gekeken naar al het materiaal. Terwijl Ilse en ik bijna stil hebben gezeten. ‘Akkoord,’ zei Theo uiteindelijk. ‘Ik wist het,’ zei Ilse. ‘Nu champagne.’ We liepen Chokotoff Uitgeverij uit en reden naar de stad voor een champagne.

 

Advertenties

One thought on “Deel 3: Chokotoff

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s