Writing #7: Muizen op zolder

Ik was gekleed in een volstrekt ongepaste schaduw van roze. Ik keek naar mezelf in de spiegel, een spiegel met een grote lijst eromheen. Draaide mezelf een keer rond en voelde me dik en lelijk in dit roze vat. Wat ik wel leuk vond, waren mijn zwarte hakken. Hakken van zo een 11 centimeter hoog, waar ik amper op kon lopen. Ik zou spontaan hoogtevrees krijgen. ‘Haaa!,’ schreeuwde ik opeens uit. Een bosmuis pakte een sprintje over de vloer door de kamer. ‘Haaaa!,’ schreeuwde ik nog een keer uit. Een tweede muisje rende vlak voor mijn voeten naar de deur toe, om te kunnen ontsnappen.

Vanuit mijn kamer keek ik uit op de overloop. Een trap leidde naar een enorme zolder die helemaal vol stond met dozen, kasten, tafels en ezelbokken. Zacht getrippel stoorde mij toen ik in mijn bed lag. Ik keek omhoog naar het plafond waar een mooie lijst aanhing als een plafonniere. Weer hoorde ik getrippel boven me, waarnaar ik naar de rode cijfers op mijn wekker keek. Het was midden in de nacht. Ik besloot dat de enige oplossing was om te gaan kijken wat er gebeurde. Daarom stapte ik uit bed en trok een nachtjapon aan.

Op de gang was het stiller dan dat het in mijn kamer was geweest. Ik wist al wat ik boven zou aantreffen. Ik stapte de trap op schoof tree voor tree naar boven. Het luik maakte ik los en klom mezelf naar boven. Alles stond hetzelfde als de vorige keer dat ik boven was. ‘Je moet keuzes maken, zonder zou je ook dood kunnen zijn.’ Het was een pop met hele oude, lelijke kleren die deze zin uitsprak. Ik keek de pop aan en hoorde toen weer het geritsel. Het kwam van achter mij vandaan. Een muis zat vastgeklemd in een muizenval, maar sprong niet zo vrolijk meer op en neer.

In een pannetje had ik kaas gesmolten en was daarmee teruggegaan naar zolder. De warme, lekker ruikende kaas vulde de ruime. In een hoek zag ik een oude stoel staan, die ik instinctief afstofte met mijn hand en waar ik voorzichtig op ging zitten. Even wachtten ik terwijl ik naar mijn nagels keek, waar de roze lak er bijna van afging. Er gingen een paar tellen voorbij voordat ik weer keek. Het geritsel kwam nu van alle kanten af, zelf van onder mijn stoel.

Een dertig muizen waren afgekomen op de geur van de kaas. Ze likten de pan helemaal leeg. De beestjes hadden geen benul ervan dat ik achter hen aan was gekomen, wat heel knap was, want de vloer kraakte als een tierelier onder mijn gewicht. ‘Azrael, grijp ze!’ Een rode kat sprong uit het trappengat omhoog en greep in het wilde weg naar de muizen. Die piepend rondrende over de zoldervloer. Er brak grote paniek uit. Ik werd wakker en merkte dat ik rechtop in mijn bed zat, met mijn jurk nog aan. Ik wreef even in mijn ogen en liet me toen achterover op bed vallen.

 

Vond je het een leuk verhaal? Klik dan op het hartje om een like te geven!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s