Column: Down

‘Jij bent mijn up, als ik down ben! ‘ Dit is wat ik lees op Facebook. Dan ben jij wel vaak down, dacht bij mezelf. Aangezien jullie heel vaak bij elkaar zijn. Ik keer me naar mezelf terug en bedenk dat ik van sommige personen ook blij wordt. Maar kan ook gaan huilen als ik sommige personen zie. Ligt er net aan wie het is en welke band ik met iemand heb. Ben je een collega, vriend, ex-vriendin of kennis. Dat maakt toch een groot verschil voor wat je voor diegene overhebt. En ook wat je voor iemand voelt.

Het is een donderdagavond, een gewone donderdagavond. Ik heb niks te doen en denk aan wat de afgelopen maanden is gebeurd. Eigen teveel om op te noemen. Ik ben gestopt met mijn opleiding en verveel me daardoor de hele dag. Ik ben begonnen met rijlessen, heb communicatietrainingen, zorgen om de plaatselijke scoutingverenigingen en kan me nog elke keer dat ik moet werken in de supermarkt, mezelf ergeren aan mijn collega’s. Daarbij zijn er ook nog eens problemen in familiesfeer en mis ik sommigen toch wel echt. Doordat ik niet meer naar school ga, voel ik mezelf langzaam dommer worden. Ik kom niet meer op Nederlandse woorden en moet straks mijn Engels stevig gaan ophalen. Ook mijn sociaalheid krijgt een klap. Ik zie minder mensen en voel me soms opgesloten op mijn eigen kamer. Hoewel ik dat soms ook wel lekker vind.

Deze donderdagavond voel ik me down. Op het moment dat ik dit schrijf, kan ik wel huilen. Heel hard huilen. Ik wil niet opgesloten zitten in mezelf. Ik wil mezelf kunnen laten zien. Maakt niet uit of ze me zien huilen. Door alle gebeurtenissen waar ik aan kan terugdenken, nu ik niks te doen heb, voel ik me deze avond down. Ik heb niemand om tegen te praten. Thuis is iedereen weg. Mijn vrienden zitten in de kroeg. Ik heb geen puf om de deur uit te gaan. Een lach kan niet van mijn gezicht worden afgelezen. De tranen staan in mijn ogen. Toch valt er wel iemand te bereiken. Ik bel mijn oma op en vertel wat er aan de hand is en hoe ik me voel. Oma vertelt een verhaal wat ze vroeger had meegemaakt en dat het allemaal weer goed komt. Alleen misschien niet op de manier hoe je het zou verwachten. Langzaam leg ik de hoorn weer op haak en knip de lichten uit. De donderdagavond is over en uit.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s